Schrijven of typen: waar leer je het meest van?

Schrijven of typen: waar leer je het meest van? Afgelopen week zag ik een LinkedIn-post voorbij komen waarin het volgende gezegd werd: bij online werkvormen waarbij een antwoord getypt moet worden, vinden studenten het fijn om hun antwoorden in handschrift te zien. Omdat dit persoonlijk voelt en helpt bij het verwerken van de leerstof. Mijn gedachte 1: ‘huh’? Mijn gedachte 2: ‘best een leuk onderwerp voor een blog’.

“Schrijven of typen: waar leer je het meest van?” verder lezen

Maak e-learning behapbaar

Niet-professionele e-learningontwikkelaars die e-learnings ontwikkelen waar de gebruikers blij mee zijn. Dat is één van de uitdagingen van mijn werk. Waarbij je iedere keer weer merkt dat het ontwikkelen van e-learning echt een vak is. Laatst was ik op een bijeenkomst waar iemand vertelde dat hij het hele personeelshandboek in één e-learning gezet had. Ik denk dan meteen: ‘arme gebruiker’ en ook ‘wat zonde, omdat hierdoor je gebruikers onnodig afhaken’. Terwijl de oplossing heel duidelijk is: denk vanuit je gebruikers en maak de e-learning behapbaar.

Lees ook: 5 tips voor het ontwikkelen van e-learning

Maak e-learning behapbaar
“Maak e-learning behapbaar” verder lezen

YouTuben om iets te leren

Via LinkedIn kwam ik dit artikel tegen: Dit is de waarde van instructiefilms. Nu weet ik best wat de waarde van instructievideo’s is en waar je op let bij het maken ervan. De echte eye-opener van dit artikel zat hem voor mij dan ook in heel wat anders, namelijk dat meer dan 70 procent van het YouTube-verkeer wordt veroorzaakt door instructievideo’s. Mensen YouTuben dus vooral om iets te leren.

Waarom is dit verrassend?

Kleine correctie van de koptekst: Waarom vind ik dit verrassend? Mijn (en dus onjuiste) aanname was dat YouTube vooral gebruikt wordt als entertainment; om leuke filmpjes te kijken. Dat dacht ik vooral omdat de oorsprong van YouTube juist zit in user-generated content: je maakt zelf een filmpje en zet dat op je eigen kanaal. Maar dat is dus niet zo. Acht van de tien kijkers geeft aan dat ze YouTube-video’s bekijken om nieuwe dingen te leren.

“YouTuben om iets te leren” verder lezen

Duolingo

Na iedere vakantie neem ik mezelf voor om Grieks te gaan leren. Maar dat bleef altijd bij een mooi plan. Tot nu toe, want ik ben begonnen met Duolingo. En omdat Duolingo een mooie combinatie is van drill & practice en elementen van gamification, vond ik dat ik daar hier ook wel wat over kon schrijven.

Duolingo

Over Duolingo

Het meest verbazingwekkende van Duolingo vind ik dat het gratis is. En dat je ‘voor gratis’ zoiets goeds krijgt. Dat het gratis is komt voort uit het oorspronkelijke businessmodel waarin gebruikers werd gevraagd om inhoud te vertalen en vertalingen te beoordelen. Nu is het nog steeds gratis, maar daarnaast is er ook een betaalde, advertentievrije, versie.

“Duolingo” verder lezen

Feedback: anderen op hun fouten wijzen

Op Twitter werd ik getriggerd door een tweet van Ionica Smeets. Zij tweette: Steeds vaker vraag ik me af wanneer het eigenlijk wél een goed idee is om anderen op hun fouten te wijzen. Daarbij was mijn eerste gedachte dat ik dat best vaak doe. Is het voor mijn werk, dan doe ik dat wat omslachtiger (en noem ik dat feedback). Privé ben ik een heel stuk directer en zeg ik meteen waar het op staat (“Het is als en niet dan”). Over hoe ik dat voor mijn werk doe is absoluut nagedacht, over hoe ik dat er privé ‘uitflap’ meestal wat minder. Ik vond de tweet van Ionica Smeets een mooie aanleiding om hier iets over te schrijven.

“Feedback: anderen op hun fouten wijzen” verder lezen

Hekel aan activerende didactiek

Activerende didactiek: veel mensen hebben er een hekel aan, inclusief ikzelf. Als je mij laat kiezen tussen lekker naar iemand luisteren die zijn verhaal doet of een e-learning volgen waarin ik allerlei dingen moet doen… Nou, dan weet ik het wel. Laat mij maar luisteren. ‘Miss perfectionist’ als ik ben, houd ik er niet van om vragen te beantwoorden, voordat de stof is uitgelegd. Het begrip ‘oefenvragen’ is aan mij niet zo besteed dus.

En toch maak ik in de e-learnings die wij ontwikkelen, juist wél gebruik van activerende didactiek. Dat is niet om onze deelnemers te pesten, maar omdat uit heel veel onderzoeken blijkt dat actief leren (activerende didactiek) een effectievere vorm van leren is.

“Hekel aan activerende didactiek” verder lezen

De VUCA-wereld: wat is het en hoe ga je ermee om?

‘Kom ik uit een ei, dat ik geen idee heb wat de VUCA-wereld is?’ En omdat jij nu geen idee hebt waarom ik mij dit afvroeg, hieronder het citaat dat mijn hersens liet kraken.

In deze MOOC (aangeboden door breinleiderschap.nl) tref je informatie over hoe de neurowetenschap je kan helpen om het hoofd te bieden aan alle uitdagingen die de VUCA-wereld van je vraagt. 

Ja, dus, dat. Het is verwarrend en onduidelijk, maar ook wel weer een mooie gelegenheid om weer wat nieuws te leren. En dus schreef ik me in voor deze MOOC die kennis uit de neurowetenschap koppelt aan de uitdagingen van de VUCA-wereld waarin we leven. De MOOC is opgebouwd uit vier thema’s: veranderen, uitblinken, crisis en groei, en aanpassen.

“De VUCA-wereld: wat is het en hoe ga je ermee om?” verder lezen

Virtual reality in online onderwijs

Alweer het derde deel van het afscheidscadeau van de rector van de Open Universiteit: een serie modules over online onderwijs. En waar ik aan deel twee een beetje het gevoel van ‘mwah, is dit het nu’ overhield, werd ik van deze een stuk enthousiaster. Nou ja, van een groot deel tenminste. Gelukkig maar, want daardoor was het dit keer niet zo’n worsteling om er doorheen te komen én heb ik weer wat nieuwe kennis opgestoken. Ik volgde de module ‘virtual reality in online onderwijs‘.

Lees ook: wat is online onderwijs?

“Virtual reality in online onderwijs” verder lezen

Activeren in online onderwijs

De OU-module ‘activeren in online onderwijs’ is deel 2 van het afscheidscadeau van de rector. Deze module gaat over vormen van online onderwijs, het onderwijsproces, mogelijkheden, geschikte werk- en feedbackvormen en de rol van docenten in online onderwijs. Het belooft een ‘proeverij van de mogelijkheden’ te zijn. Na afloop had ik niet echt een bevredigd gevoel. Om in termen van eten te blijven: alsof je verkouden bent en het eten niet proeft. Je eet wel, maar het doet je niets. Het viel een beetje tegen dus. Hoe kwam dat?

“Activeren in online onderwijs” verder lezen

Wat is online onderwijs?

Welk afscheidscadeau geef je aan een rector van de Open Universiteit? Een reeks micromodules over activerend online onderwijs! Dat had je bijna zelf kunnen bedenken toch? Maar interessant is het zeker. Ik heb me daarom aangemeld en volgde de eerste micromodule: Wat is online onderwijs? Hieronder lees je wat ik interessant vond en op welke punten de module stof tot nadenken heeft gegeven.

Wat is online onderwijs?

De definitie van online onderwijs is eigenlijk een beetje vreemd. Je spreekt van online onderwijs als meer dan 80 procent van de content online wordt aangeboden. Als 30 tot 80 procent van de content online is, noemen ze het blended learning en als minder dan 30 procent online is, dan is het face-to-face onderwijs. De scheidslijnen worden dus bepaald door percentages. Dat is vreemd omdat het online aanbieden van content, of überhaupt het aanbieden van content, nog geen onderwijs maakt. Daarvoor moet je zorgen dat leerfuncties aan bod komen. Denk aan vormen van verwerking of toetsing.

“Wat is online onderwijs?” verder lezen