70-20-10: Wat is het niet en wat is het wel?

Een paar weken geleden had ik een afspraak met een fervent aanhanger van de 70-20-10 theorie. Hij presenteerde het als dé waarheid en dé holy grail. Nu weet ik wel beter, maar ik vond het ook zo wat om daar toen wat van te zeggen. Dat heb ik dus maar niet gedaan. Maar toen ik daarna een blogpost van Wilfred Rubens over het ontbreken van bewijs voor 70-20-10 las, vond ik dat een goede aanleiding om toch mijn mond open te trekken. Al is het dan op papier ;-). Deze blogpost gaat daarom over 70-20-10: wat is het wel en wat is het niet?

“70-20-10: Wat is het niet en wat is het wel?” verder lezen

Virtual reality in online onderwijs

Alweer het derde deel van het afscheidscadeau van de rector van de Open Universiteit: een serie modules over online onderwijs. En waar ik aan deel twee een beetje het gevoel van ‘mwah, is dit het nu’ overhield, werd ik van deze een stuk enthousiaster. Nou ja, van een groot deel tenminste. Gelukkig maar, want daardoor was het dit keer niet zo’n worsteling om er doorheen te komen én heb ik weer wat nieuwe kennis opgestoken. Ik volgde de module ‘virtual reality in online onderwijs‘.

Lees ook: wat is online onderwijs?

“Virtual reality in online onderwijs” verder lezen

Activeren in online onderwijs

De OU-module ‘activeren in online onderwijs’ is deel 2 van het afscheidscadeau van de rector. Deze module gaat over vormen van online onderwijs, het onderwijsproces, mogelijkheden, geschikte werk- en feedbackvormen en de rol van docenten in online onderwijs. Het belooft een ‘proeverij van de mogelijkheden’ te zijn. Na afloop had ik niet echt een bevredigd gevoel. Om in termen van eten te blijven: alsof je verkouden bent en het eten niet proeft. Je eet wel, maar het doet je niets. Het viel een beetje tegen dus. Hoe kwam dat?

“Activeren in online onderwijs” verder lezen

Hoe betrouwbaar zijn algoritmes?

Hunkemöller werkt al drie jaar met een videoselectie van kandidaten. Kandidaten beantwoorden in een video-opname twee vragen die veel zeggen over hun persoonlijkheid. Tot nu toe werden die video’s beoordeeld door recruiters. Dat werkte goed, maar maakte de doorlooptijd van de sollicitatieprocedure ook langer.

Om die in te korten, gaat Hunkemöller nu nog een stap verder. De video-opname wordt beoordeeld door een algoritme. Dit algoritme is gebaseerd op hun 100 succesvolste medewerkers. Hiermee wordt bepaald of je bij Hunkemöller past. Verondersteld wordt dat dit een objectiever resultaat geeft. Maar is dat ook zo? Hoe betrouwbaar zijn algoritmes?

Videoselectie: hoe betrouwbaar zijn algoritmes?

Om te beginnen: ik vind het een interessante ontwikkeling. In eerste instantie dacht ik ‘nee, dat kan niet’. Maar daarna bedacht ik dat een selectieprocedure altijd een subjectief proces is. En ook al zijn het ervaren recruiters, die gewend zijn om video’s te beoordelen, er blijft altijd een subjectief aspect. Ik moest ook denken aan een vraag uit de nationale AI-cursus, die er over ging of je een diagnose liever door een dokter of door een algoritme zou laten stellen. Gevoelsmatig kies je (of in ieder geval: ik) voor de dokter. Maar er is alle kans dat een algoritme het een stuk beter doet. Tegelijkertijd zijn algoritmes even bevooroordeeld als de mensen die ze maken. Kortom: eigenlijk weet ik het nog steeds niet. Ik ben dan ook heel benieuwd of deze aanpak van Hunkemöller succesvol blijkt te zijn.

Wat is online onderwijs?

Welk afscheidscadeau geef je aan een rector van de Open Universiteit? Een reeks micromodules over activerend online onderwijs! Dat had je bijna zelf kunnen bedenken toch? Maar interessant is het zeker. Ik heb me daarom aangemeld en volgde de eerste micromodule: Wat is online onderwijs? Hieronder lees je wat ik interessant vond en op welke punten de module stof tot nadenken heeft gegeven.

Wat is online onderwijs?

De definitie van online onderwijs is eigenlijk een beetje vreemd. Je spreekt van online onderwijs als meer dan 80 procent van de content online wordt aangeboden. Als 30 tot 80 procent van de content online is, noemen ze het blended learning en als minder dan 30 procent online is, dan is het face-to-face onderwijs. De scheidslijnen worden dus bepaald door percentages. Dat is vreemd omdat het online aanbieden van content, of überhaupt het aanbieden van content, nog geen onderwijs maakt. Daarvoor moet je zorgen dat leerfuncties aan bod komen. Denk aan vormen van verwerking of toetsing.

“Wat is online onderwijs?” verder lezen

AI is booming business

Of het aan mijn eigen LinkedIn-gedrag ligt of aan de mensen of de hashtags die ik volg weet ik niet, maar ik zie de laatste tijd veel bijdragen over AI (artificial intelligence). In mijn timeline zijn er veel mensen die de nationale AI-cursus promoten. Daarnaast zie ik ook andere dingen gebeuren. AI is booming business.

Performance AI

Zo lanceert Cap Gemini ‘Performance AI‘ een programma waarmee ze bedrijven ondersteunen om AI toe te passen. Denk aan schaalvergroting, het inzetten van AI om de kracht van mensen beter te benutten, om bedrijfsprocessen te transformeren, en om ethiek en innovatie. Ik vind het slim bedacht. Er zal zeker wel vraag naar zijn. Natuurlijk heeft het eigen Cap Gemini Research Institute hier ook onderzoek naar gedaan. Anders begint een organisatie als deze niet aan zoiets. Het moet natuurlijk ook geld in het laatje brengen.

“AI is booming business” verder lezen

10 year challenge: waarom ik niet meedoe

Op social media ontkom je er niet aan: de 10 year challenge. Het idee is dat je een foto van 10 jaar geleden post en een vergelijkbare foto van nu ernaast zet.  Mijn 10 year challenge plaats ik bewust niet.

#10year challenge

Algoritmes verbeteren

Waarom plaats ik mijn eigen foto’s hier niet? Allereerst wil ik niet dat privéfoto’s tot in de eeuwigheid openbaar op internet staan. Daarnaast heb ik de nationale AI-cursus gevolgd en daar het een en ander geleerd over algoritmes. Foto’s uit deze challenge kunnen gebruikt worden om algoritmes rond gezichtsherkenning en/of veroudering te verbeteren. Dat hoeft niet per se een slechte zaak te zijn, maar het kan wel. Afhankelijk van waar het voor gebruikt wordt. Stel dat een verzekeringsmaatschappij aan de hand van mijn foto’s concludeert dat ik relatief snel verouder, dan zouden ze (in theorie) kunnen besluiten om mijn verzekeringspremie te verhogen. Dat soort dingen dus, die wat mij betreft ongewenst zijn. Het is zeker niet gezegd dat dit ook echt gebeurt, maar zelf heb je daar geen invloed op.

“10 year challenge: waarom ik niet meedoe” verder lezen

De nationale AI-cursus

Van zelfrijdende auto’s, chatbots waarmee je chat bij webwinkels, de newsfeed van Facebook en de robotstofzuiger tot en met robot Alphie die je welkom heet in het gemeentehuis… Artificial intelligence (oftewel AI) is verweven in veel aspecten van het dagelijks leven.

Daarom is het belangrijk dat niet alleen de experts weten hoe het werkt, maar ook de gewone Nederlander. De nationale AI-cursus moet daarvoor zorgen. De initiatiefnemers hopen in ieder geval 1% van de Nederlandse bevolking te bereiken.

“De nationale AI-cursus” verder lezen