Ik had een tekst geschreven die helemaal klopte
Alle informatie stond erin en de zinnen liepen goed. Maar toch las het als zo’n handleiding die niemand ooit leest.
Alle informatie stond erin en de zinnen liepen goed. Maar toch las het als zo’n handleiding die niemand ooit leest.
Een werkvorm waar ik iets te vaak de mist mee inga, is ‘zet in de juiste volgorde’. Op zich een hartstikke leuke werkvorm. Heel geschikt voor processen, procedures en andere dingen met vaste stappen.
Ik deed een projectje e-learning content overzetten: van het ene LMS naar het andere. Verwachting van tevoren: inhoud best oké, vooral kijken naar andere werkvormen en visuals. Realiteit:
We maakten één e-learning. Die viel goed. Beter dan verwacht. Dat soort succes roept vrijwel automatisch een vervolgvraag op: als dit zo werkt, kunnen we hier dan niet een heel leertraject van maken? Die vraag snap ik. En ik herken wat er daarna gebeurt. Zodra het woord ‘leertraject’ valt, komt de inhoud los. Dit moet erin. Dat ook. En dit onderwerp mogen we echt niet vergeten. Voor je het weet, ligt er een lange lijst met alles wat relevant, interessant…
Hoe zorg je voor betrokkenheid en interactie in een digitale lesomgeving? Het is een vraag die veel onderwijskundigen bezighoudt. Een goed ingerichte digitale leeromgeving, afwisselende werkvormen en duidelijke communicatie kunnen hierbij het verschil maken. In deze blog duiken we in de belangrijkste factoren en geven we praktische tips om digitale lessen effectiever en interactiever te maken.
Jaren geleden, toen ik onderwijskunde studeerde, maakte ik kennis met het achtveldenmodel. Nu gebruik ik dat model meestal niet meer, maar de essentie ervan neem ik nog altijd mee. Ik ben fan van de aandacht voor consistentie én het belang van het betrekken van en checken bij je stakeholders. Dat vind ik zelfs zo belangrijk dat ik wel durf te zeggen dat het overslaan ervan, gelijkstaat aan vragen om problemen. En dat wil niemand toch?
Voor één van mijn opdrachten maak ik een taxonomie. Daarbij is de vraag om ook de sequentie van leren weer te geven. Dus: wat doe je eerst en wat daarna? Het nadenken daarover heb ik nog even geparkeerd, maar soms komen er in mijn hoofd al wat ideeën over langs. Eén van die ideeën was: ‘leuk dat dit de vraag is, maar dat kan én wil je lang niet altijd. Dit artikel over het ontwerp van lineair en niet-lineair leren…
Met verbazing heb ik dit artikel op nu.nl gelezen. Verbazing omdat dit (weer) zo typisch een onjuiste manier is om (alleen) e-learning in te zetten. Een e-learning als oplossing voor de bühne dus. Ik vertel je waarom dat zo is en deel mijn verontwaardiging.
Ooit toen ik nog in loondienst werkte, kon ik erop wachten. Ergens zo rond de zomervakantie was er altijd wel iemand die tips gaf om de rustigere zomermaanden door te komen. Eén van die tips was altijd om je mailbox en mappen op te ruimen. Hoewel ik mij daar toen eigenlijk (stiekem, maar nu niet meer stiekem) aan ergerde, want zelf had ik het altijd druk, is het ergens wel verstandig. Het houdt dingen overzichtelijk en je mailbox is niet…
Een e-learning die het nieuws haalt? Dat is bijna een droom die werkelijkheid wordt. Voor een e-learningontwikkelaar dan. En nee, ik had niks te maken met deze e-learning, maar ik vind het wel heel tof dat ‘ie zo onder de aandacht is gekomen. Dus ja, dat vind ik zeker een blog waard. Omdat het denk ik ook interessant is om te bekijken waarom dit gebeurde. Lees dus snel verder!